Nad Nowogardem zawisły ciemne chmury finansowe. Do Rady Miejskiej trafił projekt, który na 15 lat może zmieni życie mieszkańców: emisja obligacji na 20 milionów złotych. Jednak to, co najbardziej bulwersuje, to nie tylko sama kwota, ale sposób, w jaki próbuje się nam ją „sprzedać” i rola, jaką w tym procesie mają odegrać radni.
Gdzie jest ta „Nowa Jakość”?
Pamiętamy kampanię wyborczą z 2024 roku. Michał Wiatr pod hasłem „Nowa” obiecywał nam fachowe zarządzanie i przejrzystość. Zapewniano nas, że każda złotówka zostanie obejrzana dwa razy.
Dziś, zaledwie dwa lata po objęciu urzędu, „Nowa Jakość” okazuje się być najgorszą praktyką życia na kredyt. Model zarządzania, który w kampanii wyśmiewano, stał się fundamentem obecnej władzy. To nie jest rozwój – to desperackie zasypywanie dziur budżetowych pieniędzmi, których gmina nie ma.
Gdzie podziały się miliony?
Warto przypomnieć mieszkańcom, z jakiego pułapu startował obecny Burmistrz. Michał Wiatr nie przejął gminy w ruinie. Przeciwnie. Poprzednie władze, mimo inwestycji, planowały budżet tak, aby deficyt pokrywać z oszczędności, a nie z pożyczek, kredytów czy obligacji.
Co stało się z tymi pieniędzmi w ciągu zaledwie kilkunastu miesięcy? Jak to możliwe, że budżet, który miał „poduszkę finansową”, dziś wymaga ratowania 20-milionowym długiem? Czy jest to dowód na skrajną nieodpowiedzialność w planowaniu wydatków?
Wielkie kłamstwo o celu długu
Burmistrz Michał Wiatr oraz radna Agnieszka Biegańska-Sawicka jeszcze niedawno przekonywali, że zadłużenie jest dopuszczalne tylko na cele strategiczne: szpital i oczyszczalnię. Tymczasem dokumenty są bezlitosne: aż 19,5 mln zł z planowanych 20 mln ma pójść na pokrycie bieżącego deficytu. Obietnica o „celowym zadłużaniu” została złamana. Musimy sobie jasno powiedzieć: te 20 milionów to dopiero początek.
- Szpital nadal potrzebuje ok. 20 mln zł.
- Oczyszczalnia ścieków nie sfinansuje się sama (potrzeba bodajże ok 5 mln zł na wkład własny).
Skoro już teraz, w marcu, zadłużamy gminę na 20 milionów tylko po to, by „jakoś dociągnąć” do końca roku, to skąd weźmiemy środki na te kluczowe inwestycje? Gmina wpada w spiralę zadłużenia, przed którą ostrzega nawet Regionalna Izba Obrachunkowa, wskazując na ryzyko utraty płynności finansowej.
Karuzela skarbników: Przygotowanie gruntu pod dług
Nie da się przejść obojętnie obok czystek na stanowisku Skarbnika Gminy. Odwołanie Marcina Marchewki, a potem kolejnej osoby, by ostatecznie powołać Jowitę Pawlak, wygląda na cyniczne „czyszczenie przedpola”. Trudno nie odnieść wrażenia, że poprzednicy, dbający mniej lub bardziej o dyscyplinę finansową, po prostu by się nie podpisali pod planem „przejedzenia” 20 milionów złotych. Potrzebny był ktoś, kto „lepiej rozumie wizję” Burmistrza – wizję zaciągania długów, których on sam nie będzie musiał spłacać.
Szokujący plan spłaty: Burmistrz tnie wstęgi, mieszkańcy płacą odsetki
Plan spłaty tych obligacji (§ 4 projektu uchwały) to szczyt politycznego wyrachowania:
- Kadencja 2024–2029 (obecna): Gmina nie wykupi ani jednej obligacji. Zero spłaty kapitału. Przez cały ten czas mieszkańcy będą płacić jedynie odsetki, co oznacza nawet 1 mln zł rocznie wyrzucane w błoto tylko po to, by Burmistrz mógł dziś realizować swoje ego.
- Kadencja 2029–2034 (następna): Spłata kapitału zaczyna się dopiero w 2030 roku, początkowo w małych kwotach (1–1,4 mln zł rocznie plus odsetki).
- Lata 2035–2041 (kolejne kadencje): Od 2035 roku kwoty wykupu drastycznie rośną – do 2,5 mln zł rocznie plus odsetki!
Czy Burmistrz Wiatr buduje swój wizerunek za pieniądze, które będą musieli oddać jego następcy i nasze dzieci? To nie jest zarządzanie. To wystawianie rachunku przyszłym pokoleniom za dzisiejsze „bankiety” i „przecinanie wstęg”.
Pamiętacie Słajsino? Powtórka z rozrywki
Drodzy radni koalicji burmistrza! Już nie raz pokazaliście, że głos mieszkańca nic dla Was nie znaczy. Pamiętacie sprawę rozbudowy składowiska R-XXI w Słajsinie? Mieszkańcy błagali o rozsądek, bali się większego smrodu, większegoj hałasu i większej degradacji okolicy. Co zrobiliście? Bezrefleksyjnie przytaknęliście woli ratusza, ignorując prośby własnych wyborców.
Później były podwyżki cen za śmieci i wzrost podatków. Wtedy również radni bez mrugnięcia okiem uderzyli po kieszeniach nowogardzian, bo tak chciał Burmistrz. Dziś mamy powtórkę z rozrywki. Scenariusz jest ten sam: Ratusz chce pieniędzy na ratowanie „swojego wizerunku”, a Wy macie być tylko maszynkami do głosowania?
Test sumienia: Marionetki czy reprezentanci?
Czy w środę 18 marca 2026r. radni przyjdą na sesję tylko po to, by w milczeniu podnieść rękę? Czy będą bezrefleksyjnie żyrować dług, którego spłatę ich lider sprytnie przesunął na czas, gdy nie będzie go już w urzędzie?
Sprawa Słajsina pokazała, że radni potrafią zignorować głos mieszkańców. Głosowanie nad obligacjami pokaże, czy potrafią również zignorować przyszłość naszej gminy. To nie jest głosowanie nad „technicznymi cyferkami” – to głosowanie nad tym, czy Nowogard ma być miastem rozwoju, czy miastem spłacającym długi po „Nowej” ekipie.
Apel do Radnych: Czy liczycie na to, że mieszkańcy nie zauważą?
Szanowni Radni, weźcie pod uwagę jedno: Burmistrzowie odchodzą, a Wasze nazwiska pod tą uchwałą zostaną na zawsze. Czy naprawdę myślicie, że pod przykrywką głośnej sprawy inwestycji w Glicku, te obligacje przejdą bez echa? Że mieszkańcy nie zauważą 20-milionowej pętli, którą możecie założyć im na szyje?
Wszyscy dobrze wiemy, że na obligacjach się nie skończy, bo szpital, czy choćby oczyszczalnia nie zniknie, ani nie sfinansuje się sama.
Pamiętajcie, mieszkańcy Nowogardu patrzą Wam na ręce. 18 marca dowiemy się, kto jest reprezentantem ludzi, a kto tylko maszynką do głosowania.
foto: FB
